دژنکتور خلاء :

این مدل دژنکتور در موقع قطع و وصل آن، نه گازی وجود دارد و نه روغن و از مکانیزم خلاء (محفظه خالی بدون هوا) استفاده میشود . این کلیدها کم صدا هستند و اغلب در اماکن عمومی مانند مترو از آنها استفاده میشود.

مزایای دژنکتور خلاء :

طول عمر بسیار طولانی کنتاکت ها که سبب عمر طولانی دژنکتور خلا میشود.

نیاز به نگهداری کمتر

وجود قطعات متحرک کمتر در مکانیزم

نیاز به نیروی کمتر برای جداسازی کنتاکت ها (به دلیل فاصله کمتر کنتاکت ها)

سازگاری با محیط زیست به دلیل قطع در محیط خلاء روی می دهد و دژنکتورهای خلا نیازی به اضافه نمودن گاز یا مایع ندارند،

لذا این امر سبب کاهش امکان نشتی گاز یا هر ماده دیگری می شود که می تواند برای محیط زیست مضر باشد.

قابلیت ۱۰۰۰۰ بار قطع و وصل در جریان نامی و ۱۰۰ بار در جریان اتصال کوتاه

موتوردار، قابلیت فرمان از راه دور (اتوماسیون)

دارای تایپ تست از CESI ایتالیا و ICMET رومانی

نحوه عملکرد دژنکتور (Disjoncteur) :

برای اینکه دژنکتور بتواند عمل قطع و وصل را انجام دهد و مجدد به حالت آماده به کار در بیاید، در داخل آن فنرهایی تعبیه میکنند که هرکدام از این فنرها به یک شفت متحرک وصل هستند.

فنر وصل در دژنکتور، هم به طور دستی و هم به طور موتوری شارژ میشود و فنر قطع در دژنکتور، توسط انرژی آزاد شده از فنر وصل شارژ میشود.

هم چنین کنترل آزادسازی این فنرها به وسیله تحریک یک ضامن توسط بوبین های قطع و وصل انجام میشود.

بوبین هایی که برای برقدار شدن، هم به طور دستی و هم به طور کنترل از راه دور فرمان میگیرند.

دژنکتورها غالبا از مکانیزم شارژ فنری (Spring Mechanism/Spring Charge Mechanism) انرژی لازم برای عمل قطع و وصل را دریافت میکنند.

یعنی انرژی مورد نیاز برای قطع و وصل کلید، انرژی ذخیره شده در فنرها میباشد.

این مکانیزم به طور همزمان تمام سه یا چهار ترمینال قطع کننده مدار را باز یا بسته میکند.

مکانیزم طراحی دژنکتور :

دژنکتور (Disjoncteur)

طراحی دژنکتورها به گونه ای است که کنترل مدار را هم به صورت اتوماتیک و هم به صورت دستی،

در شرایط تحت بار بودن شبکه و بروز اتصال کوتاه که جریان عبوری از مدار ممکن است ،

تا ده برابر جریان نامی دژنکتور بالا برود، انجام داده و قادر است مدار را قطع کند بدون اینکه به آن آسیبی برسد.

به علت اینکه دژنکتور مدار را تحت بار قطع می کند، در لحظه قطع و در داخل دژنکتور و در محل قطع، باید مکانیزمی تعبیه شود ،

که بتواند جرقه ناشی از این قطع و وصل جریان را تخلیه کند.

به این منظور از روغن، گاز، خلاء و یا عایق های دیگری در دژنکتور استفاده می کنند،

و توسط تیغه هایی، جرقه های ایجاد شده را به سمت محفظه قطع (محفظه حذف جرقه) هدایت می کنند.

دژنکتورها را می توان از دو نقطه نظر مهم تحت بررسی قرار داد:

1) محفظه قطع

2) مکانیزم عملکرد (سیستم تأمین انرژی حرکتی کنتاکت های متحرک)

انواع ساختار دژنکتورها (نوع ساختار دژنکتورها / دژنکتورها بر اساس محفظه قطع)

دژنکتورها بر اساس نوع ساختار و یا از نظر انواع محفظه قطع آرک (Arc) یا قوس الکتریکی به دسته های زیر تقسیم می شوند:

1) دژنکتور با محفظه قطع آبی

2) دژنکتور با محفظه قطع روغنی

3) دژنکتور با محفظه قطع بادی (دژنکتور هوایی)

4) دژنکتور با محفظه قطع گازی

5) دژنکتور با محفظه قطع پر شده از خلأ

6) دژنکتور با محفظه قطع کم روغن

برخی از فاکتورهای انتخابی دژنکتور (Disjoncteur)

1) ولتاژ نامی: ولتاژ مجاز جهت کارکرد نرمال مدار

2) حداکثر ولتاژ نامی: حداکثر ولتاژ مجاز جهت کارکرد نرمال مدار

3) فرکانس نامی: فرکانس مجاز جهت کارکرد نرمال مدار

4) جریان نامی: جریان مجاز جهت کارکرد نرمال مدار

5) مقدار قطع جریان اتصال کوتاه

6) مقدار وصل جریان اتصال کوتاه

7) سطح عایقی

8) مقدار ولتاژ گذرا: مقدار ولتاژی که پس از قطع در دو سر کنتاکت ها قبل از رسیدن به مقدار نامی آنها ظاهر میشود.

9) ترتیب زمانی قطع و وصل

10) مدت زمان قطع

11) مدت زمان وصل

اجزای جانبی دژنکتور عبارتند از:

1) استراکچر

2) مقره

3) ترمینال های فشار قوی

4) وسیله اندازه گیری فشار گاز

5) تابلو کنترل

6) پایه های نگهدارنده